Ode aan Joen 17

De verzoeking van Sint Christoffel.

Voor dat ik op vakantie ging is het schilderij van Sint Christoffel afgekomen. Het is een schilderij met als onderwerp ” de verzoeking van Sint Christoffel”. Ik heb een gravure gebruikt van Pieter van der Heyden. De gravure is gemaakt naar aanleiding van een verloren gegaan schilderij van Jheronimus Bosch? Het vraagteken staat voor het feit dat dit niet zeker is, maar het verhaal is goed.
Ik heb alleen het rechtergedeelte van het schilderij gebruikt. Zo lijkt het of het schilderij doormidden gezaagd is en het linkergedeelte verloren gegaan is. Dit gebeurde wel meer om het schilderij bijvoorbeeld passend te maken voor een lijst.


Gravure van Pieter

Op het rechter deel zien we in een sjofel hutje Sint Christoffel geknield zitten. Hij is een diepe overpeinzing gehuld en kijkt uit over stuk land en een zee/meer.

Tekening op paneel met bruine verf.

In het meer zien we een aantal figuren die worden aangevallen door monsters. Er zijn boten vergaan en mensen liggen in het water en proberen te ontsnappen aan de verdrinkingsdood.
Op de voorgrond een aantal biezondere figuren (rare vogels,vissen een omgekeerde kikker etc) en vreemde voorwerpen. Het is een typisch J. Bosch landschapje.

De verzoeking van Sint Christoffel. olieverf op paneel. 50 x 60 cm. 2018

Tentoonstelling Gennep

Zo nog twee maanden te gaan voor de opening. Tijdens de expositie zal er een avond in het Petershuis worden gehouden alwaar een lezing wordt gegeven over Jheronimus Bosch. Ook is er een rondleiding op 3 oktober in het Jheronimus Bosch Art Centre waarvoor ik ook uitgenodigd ben. Hier hangt een schilderij van mij, het drieluik “Het land van Maas en Waal”. Ik kan daar natuurlijk wel het een en ander oververtellen. Deze uitnodiging is voor de vrijwilligers van het museum Het Petershuis. Een mooie gelegenheid om kennis met hen te maken.


Het land van Maas en Waal.

Tijdens mijn vakantie in de Dordogne heb ik een paar tekeningen gemaakt en ik ga nu weer thuis aan de slag met het schilderij wat nu op de ezel staat. De werktitel is “de Blinden”.


Kasteel Le Verdoyer in de Dordogne.

Tentoonstelling Gennep in het Petershuis.

Het begint er aan te komen. Ik ben nu druk bezig met het in orde maken van de schilderijen voor de tentoonstelling. Deze loopt van 11 November tot en met 9 December 2018 in het museum Het Petershuis te Gennep onder Nijmegen. Het is een mooi museum gelegen naast het historisch raadhuis. Ik krijg het hele museum tot mijn beschikking. Ik ga er 47 schilderijen tentoonstellen. Naast “de Veertien Noodhelpers” en “het Tondalus project”hangt hier een selectie schilderijen vanaf 1990. Ik heb een keuze gemaakt van datgene dat op het atelier staat. Zo ontstaat er een mooi overzicht van de afgelopen 30 jaar. Oud werk en natuurlijk de schilderijen die ik de afgelopen jaren, Ode aan Joen, heb gemaakt.

Hieronder enkele schilderijen die te zien zullen zijn op de expositie.




Ode aan Joen 16

Ik ben wederom aan een nieuw schilderij begonnen.

Het is getiteld: “Hellelandschap”.

De voorsteling is afkomstig van een tekening van Jheronimus Bosch. Het is een landschap met allerlei wezens bevolkt.

 De tekening op paneel 50 x  60 cm.

We zien als centraal figuur een raar monster. Het heeft zijn poten in twee aardewerk kruiken. In zijn mond bevindt zich een draaiend rad waardoor hij wezens, mensen, binnen haalt. Op zijn hoofd bevindt zich een stellage bestaand uit een rond plateau met erboven een tent met een grote luidklok. Hierin hangen twee mensen als klepel.
Boven de kloktent is een bootje met een bizar torentje. Op het ronde plateau zijn mensen bezig de klok te luiden. Het geheel wordt in balans gehouden door kabels waaraan vervormde, vergane lijken van mensen hangen.

Op de achtergrond een bebouwd gebied met een brandende tipi. Hiervoor naast de rechterkruik worden mensen geroosterd en door een draakachtig figuur naar binnen gewerkt.

Voor het rad in de bek van het monster zijn mensen bezig met het vangen van hen in een sleepnet. Verder lopen er groepen gewapende soldaten rond.

We komen nu aan bij de voorgrond van het tafereel.
Links voor zit een mensachtig figuur in een ketel waarop ik een diagram van de duivel toegevoegd heb.
Ervoor bevindt zich een groot mes met mensen op het lemmet.


Rechts loopt  een monstertje rond gevangen in een grote ton. Op de ton zit een raar wezentje met een zwaard en een pijl in zijn bek. Ik heb in dit gedeelte twee wijzigingen aangebracht ten opzichte van de tekening. In de berg zand zit nu een uiltje in een soort van nis. Links voor de man in de ton heb ik een schedel met raaf geschilderd. Al met al is dit landschap weer zo’n typische gedachtenkronkel van Jheronimus Bosch.

 Hellelandschap. Olieverf op paneel. 50 x 60 cm. 2018.

Januari 2018

Ode aan Joen 15

Op het hierna volgende Bosschiaanse schilderij,  “Dè gaot nie, Koekwaus” zien we wederom een uitbundig gezelschap in een verder verlaten landschap.

( Even tussendoor. Een koekwaus is een bossche uitdrukking.
Het verhaal gaat dat een Bossche koekenbakker rond 1883 wat uitschoot met kruiden en specerijen. Uit zuinigheid wilde hij niets weggooien en hij bakte er toch koekjes van. Zijn vrouw proefde het baksel en zei: “Dè ge zon lèkker kuukske nie eerder bedocht het, koekwaus”. De aandachtende lezer heeft ondertussen wel gemerkt dat de Bosschiaanse schilderijen ook Bossche titels dragen).

Links is de aanvallende partij met erachter wat vreemde toeschouwers. Rechts de aangevallen wordende groep vreemde snuiters. De kraai denkt er het zijne van en marcheert het paneel uit roepend: “Dè gaot nie, stelletje koekwauzen”.

We zien op het schilderijtje links een uil, die ook veel voorkomt in de schilderijen van Jheronimus. Hier in de betekenis van “Mensen kijk, hoe dom kan je zijn”. Verder loopt daar een man achter een kar geduwd door twee naakte mannen. Ernaast loopt een  idioot figuurtje als een vis op het droge. De kar stelt als wapen natuurlijk niets voor. Wat stokken op twee wielen. Ze gaan richting de groep recht aangevoord door een kleurig gedrocht. De figuren rechts doen zich voor als de rechterlijke macht, de samenleving. Deze zal altijd overleven, geen nut om die omver te werpen want dè gaot nie. “Dè gaot nie, Koekwaus”. Olieverf op paneel. 25 x 50 cm. 2017.

 De aanvallers

 De rechters

Ode aan Joen 14

Ik heb een tijd niets meer van mij laten horen, maar we doen weer mee met een nieuwe blog.
Het laatst benoemde schilderij was “De terugkeer van de olifant”.

Ik heb al wat tekeningen laten zien van de zwervers en het te maken schilderij ” Hèdde gij onze Joop gezien”. Sinds juni 2017 heb ik deze drie schilderijen geschilderd. Het zijn twee kleine schilderijtjes en een middelgrote met onze Joop. Hierna heb ik een klein schilderijtje geschilderd met de fameuze titel: “Dè goat nie koekwous!”.

Aan een gesprek geen gebrek. Olieverf op paneel. 2017

De luitspeler. Olieverf op paneel. 2017

Hierboven de twee kleine schilderijtjes met zwervers en bedelaars gebruikmakend van geschetste figuurtjes van Jheronimus Bosch. De schilderijtjes hebben een gouden achtergrond.
( In de middeleeuwen werden heiligen afgebeeld tegen een gouden achtergrond. Ik vind het wel aardig om nu eens zwervers en bedelaars tegen zo een achtergrond te plaatsen. Dit is voor mij erg vervreemdend).
Op de foto komen de figuurtjes  wat wazig over maar in real live is het helder.

Hieronder het schilderij van onze Joop.

Hèdde gij onze Joop gezien. Olieverf op paneel. 2017

Zoek de spreekwoorden.
Zo gek als een ui, de Gekken krijgen de kaart,  Wie gekheid zaait zal dwaasheid oogsten,  Hij ziet ze vliegen,  Hij heeft een klap van de molenwiek gehad,  Alle gekheid op een stokje,  Elke gek heeft zijn gebrek,  Gekken en dwazen schrijven hun naam op deuren en glazen, Van de ratten besnuffeld zijn,  Ik ben gekke Henkie ( Joop in dit geval) niet,  De gek met iemand steken.

Ode aan Joen 13

Het schilderij ” De terugkeer van de Olifant”  is klaar. Misschien ga ik in de loop van de tijd nog wat kleine dingetjes veranderen. Meestal zie ik na enige tijd van rust wat dingetjes die ineens opvallen.

Olifant14 eind

“De terugkeer van de Olifant” 2017.  Olieverf op paneel.  60 x 50 cm.

Ik ga niet naar buiten zitten kijken dus alweer verder gegaan met het schilderij over onze Joop getiteld “Hèdde gij onze Joop gezien”.

Joop1Hèdde gij onze Joop gezien. Tekening op paneel in lijst.

Hierin zitten wat spreekwoorden verborgen betrekking hebbende op gek/zot zijn.
“Zo gek als een ui, de Gekken krijgen de kaart, Wie gekheid zaait zal dwaasheid oogsten, Hij ziet ze vliegen, Hij heeft een klap van de molenwiek gehad, Alle gekheid op een stokje, Elke gek heeft zijn gebrek, Gekken en dwazen schrijven hun naam op deuren en glazen, Van de ratten besnuffeld zijn, Ik ben gekke Henkie ( Joop in dit geval) niet, De gek met iemand steken..

Ik ben ook begonnen aan twee kleine schilderijtjes van ongeveer 25 x 15 cm. Hierop heb ik figuurtjes getekend van kreupele mensen getekend door Jheronimus Bosch. Ik wil een donkere achtergrond waaruit de figuurtjes te voorschijn komen. Ze komen in twee oude (zwart met een  gouden bies) lijstjes.

Luitspeler  De luitspeler

Aan een gesprek geen gebrek   Een goed gesprek

 

Ode aan Joen 12

Het is alweer even geleden dat ik foto’s heb gepubliceerd van het schilderij “De terugkeer van de Olifant”.
Olifant11

Het schilderij nadert zijn voltooiing. Rechts onder moeten de figuurtjes nog geschilderd worden. Het is een heel werk al die kleine details.

Je zult denken wat gaat dit lang duren. Ik heb de afgelopen maanden ook aan een ander schilderij gewerkt.
Dit is getiteld “Hedde gij onze Joop gezien”.

Ik heb een probleempje met uploaden, dus ff geen foto.

4-5-2017

 

Verdwenen delen schilderij “Oe gotte kèk daor” gevonden

Brabands Dagblat  – 4-juni 2017
door Feek Nuuws (kunstredactie)
Gisteren is bekend geworden dat de verdwenen gedeelten van het schilderij “Oe gotte kèk daor” van de Bossche kunstschilder Adrianus de Bie gevonden zijn.
De schilder heeft destijds twee stukken ( boven en rechts) van het schilderij afgezaagd om het passend te maken voor een lijst. Gevraagd aan de kunstenaar waarom hij deze ingreep toepaste antwoordde Adrianus dat het in vroegere tijden ook voorkwam dat men een schilderij “afknotte” om het passend te maken. (Zie “de Nachtwacht” van Rembrandt en “het Narrenschip” van Jheronimus Bosch).
De schilder had een knappe lijst op de kop getikt maar het schilderij was te groot. Dus drastisch ingegrepen en de zaag erin. Tot zijn verbazing is het schilderij sterker uit de operatie gekomen. Het rechter gedeelte is gekort met 9 centimeter. Dit vond Adrianus een toch al niet zo’n sterk stukje. De bovenkant kostte hem meer moeite. Er verdwenen twee boomkruinen waar hij lekker aan geschilderd had. Maar door de ingreep werd tevens een probleempje opgelost betreffende de “lege” lucht. Dit stoorde hem al langer, hij wist zich geen raad. Nu is er slechts een streep lucht te zien van enkele centimeters. (“Elk nadeel hep zijn voordeel” aldus een citaat van J.C.).
20161007_101052

Het originele schilderij  “Oe gotte kèk daor” 2016

Het is nu een drieluik geworden grapte de Bossche kunstenaar als laatste reactie met een kleine snik in zijn stem. “Het is toch je kindje”.
De twee stukken schilderij worden bewaard en aan de koper meegeleverd. Tijdens de komende tentoonstelling zullen de twee afgezaagde stukken ook te zien zijn.

 

Oe gotte met lijst

De afgezaagde versie op de schildersezel

20170604_120835

De afgezaagde delen

4-5-2017

Schilderijen met blik speelgoed

Opstijgen van...2

“Het opstijgen van….”  1979
Olieverf op linnen, 100 x 80 cm

Parkeerverbod 2

“Parkeerverbod”  1979
Olieverf op linnen, 100 x 80 cm

Verkenningsvlucht 2

“Verkenningsvlucht”  1979
Olieverf op linnen, 100 x 80 cm

Bovenstaande schilderijen zijn tentoongesteld geweest in het Jan Cunencentrum in Oss.
Diversen kennisen bezitten deze schilderijen.